New to site?


Login

Lost password? (X)

Already have an account?


Signup

(X)
Hometedx kavala 2016ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

[ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ]

05
Mar 2017

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

Κυριακή ήταν και τότε. Τότε που σκεφτόμουν εκείνο το Σάββατο. Ήταν πολύ μεγάλο το Σάββατο της 5ης Μαρτίου του 2016 και ταυτόχρονα πολύ μικρό. Οι συμμετέχοντες στο πρώτο TEDxKavala ήταν λίγοι και εκλεκτοί μεν, όπως τους κατέγραψε η λίστα, πολλοί και ποικιλόμορφοι δε, όπως τους κατέγραψαν τα μάτια μου. Εγώ ήμουν εδώ, αλλά συγχρόνως ήμουν εκεί, χρονικά σε μία αξιομνημόνευτη μέρα και τοπικά σε μία πόλη που δεν είχα ξαναπάει, παρά το ότι κατάγομαι από και ζω σε αυτήν.
Εκείνο το Σάββατο, λοιπόν, ήμουν εθελόντρια. Ένιωθα ύψιστο δέος, γιατί η “volonte generale” αποτυπωμένη στο κοινωνικό συμβόλαιο του Jean Jack Rousseau, πήρε σάρκα και οστά στη Δημοτική Καπναποθήκη της Καβάλας. Την υποδείκνυε η μπλούζα μου και η κάρτα μου με την ένδειξη “V” (V for volunteer) και την ένιωθα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αυτή η «γενική θέληση», συγκεράζοντας τις επιμέρους βουλήσεις του καθενός από εμάς σε μία, απομόνωσε την εγωιστική πλευρά μας, τοποθετώντας τη σε κατάσταση αναμονής για την επόμενη μέρα. Εθελοντές και μη εθελοντές, πρόσωπα και κτίριο, αισθητική και αισθήσεις, ένα και παντού. Σε τρείς ανατριχιαστικά όμορφους ορόφους και σε έναν γυάλινο, φτιαγμένο από ξύλο, μικρόκοσμο.

Εκείνο το Σάββατο, ήμουν χαρούμενη. Η αρχική μου τοποθέτηση ήταν στην υποδοχή. Είχα την τύχη, επομένως, να ενσαρκώσω τον θεσμό της φιλοξενίας στην πρώιμή του μορφή. Στο «καλημέρα σας». Σε αυτό το «καλημέρα» που ο ενθουσιασμός εναλλάσσεται με το παιχνίδισμα, που τα μάτια κλείνουν από το διάπλατο χαμόγελο και οι που οι προσδοκίες για μία μέρα ικανοποιούνται από το πρώτο της λεπτό. Ήμουν στο μεταίχμιο του εκτός και του εντός TEDx κόσμου. Και στα δύο χωρικά του όρια ήταν, όμως, ένας καινούργιος κόσμος και εγώ σε ειδικότερη διάσταση από αυτήν της εθελόντριας, ήμουν παρευρισκόμενη.
Ως τέτοια, εκείνο το Σάββατο, ήμουν επίσης ταξιδιώτισσα. Και αυτή ήταν η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου. Επιμένω πεισματικά στο ότι ταξίδι αποτελεί η κάθε μετάβαση σε τόπο και χρόνο, από μία πραγματικότητα σε άλλη. Η Καβάλα που αντίκρισα από την είσοδο της Καπναποθήκης ήταν μία πόλη που δεν είχα ξαναδεί και τους ανθρώπους με τους οποίους συνυπήρξα εντός, πρώτη φορά τους έβλεπα ενώ χρόνια πολλά τους ήξερα. Ταξίδεψα, για την ακρίβεια, σε μία “too good to be true” Καβάλα όπου «καλέσαντες» και καλεσμένοι αλληλεπιδρούσαν με ήθος, ευγένεια, παιδεία και αναπόφευκτα, ποιότητα. Εκ του αποτελέσματος, πόλη και πολίτες, ανταποκρίθηκαν επάξια στη φαντασιακή μου πραγματικότητα.
Τελικά, εκείνο το Σάββατο ήμουν αισιόδοξη. Παρά το ότι, λόγω της εθελοντικής μου ιδιότητας, δεν παρακολούθησα αυτοπροσώπως τις ομιλίες, τις αντελήφθην στον χώρο, καθώς ό, τι οι συμμετέχοντες άκουσαν το αφομοίωσαν στην «ενέργειά» τους και αν αυτό δεν είναι ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, τότε τι είναι; Εάν το TEDx, ως μέσο και αυτοσκοπός, είναι συνυφασμένο με “ideas worth spreading”, τότε ό, τι περιελάμβανε το Σάββατο εκείνο συνοψίζεται στην λέξη “worth” και αν μου επιτρέπεται να περιγράψω το συναίσθημά μου όταν έκλεισα την πόρτα της Καπναποθήκης πίσω μου, αυτό ήταν γλυκιά μελαγχολία, σαν αυτή που πάντα με διαπερνάει όταν το αεροπλάνο προσγειώνεται στον τόπο προέλευσης.
Κυριακή είναι και σήμερα, 5η Μαρτίου του 2017. Ένα χρόνο μετά, συνεχίζω να αναπολώ εκείνο το Σάββατο αλλά δεν προλαβαίνω να αφεθώ στην ανάμνηση• διότι, ως μέλος της οργανωτικής, πλέον, ομάδας του επόμενου -λίαν συντόμως- ΤEDxKavala με καλεί το καθήκον. Σε κάθε περίπτωση, εθελόντρια ή μέλος, παραμένω πάντα ταξιδιώτισσα προς αναζήτηση νέων πραγματικοτήτων. Και επειδή «υπάρχουν τόσες πραγματικότητες, όσες μπορείς να φαντάζεσαι», με παρέα την φαντασία μου ετοιμάζομαι για νέο ταξίδι σε μια άλλη Καβάλα 😉

Tags:

    Related Posts
    Leave A Comment

    Leave A Comment